ไปเที่ยวห้องวันที่ 2-4 เมษามาสนุกมากๆ แต่พอคิดว่าจะเปนโอกาสสุดท้ายแล้วที่เราจะได้เจอเพื่อนพร้อมกันทั้งห้องอีกครั้งมันรู้สึกเศร้าๆยังไงไม่รู้ เวลาสามปี่ที่ผ่านไปเหมือนผ่านไปเร็วมาก ประสบการณืต่างๆทั้งสุข ทุกข์ ต่างๆที่เราเคยเผชิญมาด้วยกันคงเป็นประสบการณ์ที่มีค่าที่ไม่สามารถหาจากที่ไหนได้แล้ว ความรู้สึกที่ผ่านมาของพวกเราคงไม่มีอะไรมาบรรยายได้นอกจากความทรงจำภายในจิตใจของเราเอง

ต่อไปพวกเราก็จะเข้ามหาวิทยาลัยกันแล้วเป็นก้าวแรกของการเดินทางสู่เส้นทางชีวิตที่แต่ละคนได้เลือกไว้ เพราะหน้าที่ที่ต้องกระทำพวกเราคงไม่ได้เจอกันบ่อยเท่าเมื่อก่อนอีกแล้ว อย่างไรก็ตามหวังว่าเส้นทางที่พวกเราจะเดินไปข้างหน้าจะมีโอกาสมาบรรจบกันแล้วทำให้เจอกันอีกครั้ง

รัก และคิดถึงเพื่อนๆทุกคนเสมอ

ปล.แก้ไฟล์รูปเรียบร้อยหมดแล้ว ขนาดเล็กลงแต่น่าจะชัดแล้วนะ